Luís, ou don Luís agora, pasaba moitas horas escoitando a voz, as mil voces, os cen ou os cen mil bicos de Catulo, a chuvia sobre Compostela, a pedra do seu destino, a súa cova, o diluvio de Ovidio no seu Metamorphoseon. Don Luís, hogano vello e só, deixaba ás veces que a súa mente saíse á rúa coma unha ave descoñecida e branca que voaba por riba dos tellados e dos cabalos de pedra entre a chuvia e apousaba no alto da torre das campás do Obradoiro, a da dereita. Logo, outra ave moura, apousaba no alto da torre da carraca, a da esquerda. Miraban ambas a lonxanía, logo unha para a outra. Despois voaban cara si fundíndose nunha soa, non se sabe se branca se negra, e desaparecía batendo as ás en dirección ó cemiterio de Boisaca, onde descansaba Rosa.

Ahorra Con Agapea
"Compra "A cidade das chuvias" junto a "Hipatia de Alejandría":

Por solo 28.3 € Gastos de envío gratis^**